##plugins.themes.bootstrap3.article.main##

سعید حسین آبادی یعقوب زنگنه

چکیده

حقوق شهری به‌طور خاص تنظیم‌کنندة رابطة بین شهروندان و مدیریت شهری است. آگاهی از این حقوق سبب می‌شود که فرد نظارت بهتری بر مدیریت شهری داشته باشد، بهتر بتواند حقوق خود را مطالبه کند و وظایفی که طبق قانون در مقابل دیگران و مدیریت شهری دارد را بشناسد و در جهت انجام آن‌ها اقدام کند. ازاین‌رو، آگاهی از حقوق شهری می‌تواند منجر به شهروندی فعال شود. هدف این تحقیق بررسی و تحلیل تأثیر آگاهی از حقوق شهری بر شهروندی فعال در شهر سبزوار است. رویکرد کلی تحقیق حاضر توصیفی-تحلیلی است. داده‌های میدانی از طریق پرسش‌نامه جمع‌آوری شده است. جامعة آماری شهروندان شهر سبزوار و حجم نمونه براساس روش کوکران 384 نفر است. روش نمونه‌گیری، تصادفی ساده و روش تحلیل شامل آزمون t تک نمونه‌ای و هم¬بستگی پیرسون است. یافته‌های این تحقیق نشان می‌دهد که سطح آگاهی شهروندان سبزواری از حقوق شهری در سطح پایینی است و شهروندان نسبت به حقوق و تکالیف مابین خود و مدیریت شهری (شهرداری و شورای شهر) آگاهی نسبتاً کمی دارند.همچنین طبق آزمون همبستگی پیرسون، بین میزان آگاهی شهروندان از حقوق شهری و شهروندی فعال رابطه معنادار وجود دارد و افراد دارای آگاهی بیشتر، شهروندانی فعال‌تر می¬باشند.

جزئیات مقاله

مراجع
1. آراسته، م.، تقوایی، ع.، کامیار، م. (1393). تحلیل ابعاد مختلف حقوق شهروندی از دیدگاه شهروندان، بررسی میدانی: محدودة پیرامونی خیابان کارگر شمالی و مرکز قلب تهران. مدیریت شهری، (36)، 338-323.
2. پورطاهری، م.، رکن‌الدین افتخاری، ع.، رحمتیم. (1391). نقش دانش حقوقی در رفاه اجتماعی روستاییان، مطالعة موردی: دهستان میان کوه غربی، شهرستان پلدختر، استان لرستان. جغرافیا و برنامه‌ریزی، (42)، 63-45.
3. پورعزت، ع.ا.، قلی‌پور، آ.، باغستانی، ح. (1388). رابطة آگاهی شهروندان از حقوق شهروندی با پاسخ‌گویی و شفافیت سازمان‌ها. رفاه اجتماعی، 10 (38)، 40-7.
4. ربانی، ر.، اسماعیلی، م.، حقیقتیان، م. (1385). بررسی عوامل اجتماعی، فرهنگی و میزان آگاهی افراد از حقوق شهروندی در شهر اصفهان سال 1384. علوم اجتماعی (دانشگاه آزاد شوشتر)، (1)، 106-85.
5. رسولی، م.ر. و زنده بودی، خ. (1388). رسانه و آموزش حقوق شهروندی. تحقیقات روابط عمومی،10 (60)، 24-18.
6. رکن‌الدین افتخاری، ع.ا.، رجب پور صادقی؛ ا. (1387). نقش دانش حقوقی زنان کارمند در فرآیند مشارکت، پژوهش زنان، 6 (1)، 74-55.
7. زیاری، ک.، شیخی ع.، باقر عطاران، م.، کاشفی دوست، د. (1392). ارزیابی میزان آگاهی‌های عمومی شهروندان پیرانشهر از حقوق شهروندی و قوانین شهری. پژوهش‌های جغرافیا برنامه‌ریزی شهری، 1 (1)، 77-59.
8. شکری، ن. (1386). شهرنشینی، حقوق و مسئولیتهای شهروندان.مجموعه مقالات همایش نظارت همگانی، شهروندی و توسعة سازمانی. تهران: شهرداری تهران و دانشکدة مدیریت.
9. شیانی، م. و دادوندی، ط. (1389). تحلیلی بر میزان آگاهی از حقوق شهروندی در میان دانشجویان. برنامه‌ریزی رفاه و توسعة اجتماعی، (5)،60-35.
10. صرافی، م.، عبدالهی، م. (1387). تحلیل مفهوم شهروندی و ارزیابی جایگاه آن در قوانین، مقررات و مدیریت شهری کشور. پژوهش‌های جغرافیایی، (63)، 134-115.
11. غفاری نسب، ا. (1389). نقش شهروندی فعال در بهبود کیفیت زندگی شهری. مطالعات شهری، 2 (2)، 162-139.
12. فالکس، ک. (1381). شهروندی. (مترجم: م. ت. دلفروز). چاپ اول. تهران: انتشارات کویر.
13. قاسمی حامد، ع. (1380). نظارت‌پذیری شورای اسلامی شهر در چارچوب حقوق شهری. تحقیقات حقوقی، (33 و 34)،180-149.
14. کامیار، غ.ر. (1387). حقوق شهروندی و شهرسازی. چاپ سوم. تهران: انتشارات مجد.
15. لطفی، ح.، عدالت‌خواه، ف.، میرزایی، م.، وزیرپور، ش. (1388). مدیریت شهری و جایگاه آن در ارتقای حقوق شهروندان. فصل‌نامة جغرافیای انسانی، (1)، 110-101.
16. محمدی، ج.، تبریزی، ن. (1390). سنجش میزان آگاهی‌های عمومی به حقوق شهروندی و قوانین شهری، (مورد مطالعه: گروه سنی 20 تا 35 سالة شهرهای ساری، بابل، آمل و قائمشهر). جامعه‌شناسی مطالعات جوانان، 1 (1)، 190-175.
17. مرکز آمار ایران. (1395). سرشماری عمومی نفوس و مسکن سال 1395. https://www.amar.org.ir/
18. مهندسین مشاور پرداراز. (1388). طرح توسعه و عمران (جامع) شهر و حوزة نفوذ شهر سبزوار،جلد اول: بررسی و شناخت وضع موجود شهر. وزارت راه و شهرسازی.
19. نصر، ح. (1385). شهرسازی و حقوق شهروندی، شهرداری‌ها، 6 (75)، 73-67.
20. نظریان، ا.، شوهانی، ن. (1390). توانمندسازی نظام مدیریت شهری بر اساس الگوی شهر شهروند مدار در ایلام. چشم‌انداز جغرافیایی (مطالعات انسانی)، 6 (16)، 151-134.
21. هاشمی، س.م.، همتی، م. و اسماعیل‌زاده، ح. (1388). حقوق شهروندی و توسعة شهری مشارکتی. تحقیقات حقوقی، (80)، 50-49.
22. Carabain, C., Keulemans, S., Gent, M., & Spitz, G. (2012). Global citizenship, from public support to active participation. Amsterdam: NCDO.
23. Gaventa, J. (2002). Exploring citizenship, participation and accountability. IDS bulletin, 33(2), 1-14.
24. Lister, R. (1998). Citizen in action: Citizenship and community development in Northern Ireland context. Journal of Community Development, 33(3), 226-235.
25. Lunn Brownlee, J., Scholes, L., Walker, S., E., Johansson, E. (2016). Critical values education in the early years: Alignment of teachers’ personal epistemologies and practices for active citizenship. Teaching and Teacher Education, 59, 261-273.
26. Naka, M., Okada, Y., Fujita, M., & Yamasaki, Y. (2011). Citizen’s psychological knowledge, legal knowledge, and attitudes toward participation in the new Japanese legal system , saiban-in seido .Psychology, Crime & Law Journal,17(7), 621-641.
27. Raisi, J., Miri, G. R., & Hafez Rezazadeh, M. (2015). Evaluation and analysis of the role of citizen participation in urban development (Case study: The city of Nikshahar). American Journal of Engineering Research, 1(4), 74-78.
28. Smismans, S. (2009). European civil society and citizenship: Complementary or exclusionary concepts? Policy and Society, 28, 59-70.
29. Sutton, M. (2008). Knowledge citizenship for active informed citizenship. South African Journal of Information, 10(4), 1-5.
ارجاع به مقاله
حسین آبادیس., & زنگنهی. (۱۳۹۶-۱۲-۰۷). تأثیر آگاهی از حقوق شهری بر شهروندی فعال (مورد مطالعه: شهر سبزوار). جغرافیا و توسعه فضای شهری, 4(2), 189-204. https://doi.org/10.22067/gusd.v4i2.54338
نوع مقاله
مقالات