Representation of Religion in Public-Leisure Spaces of the City Case Study: 8 Parks in Mashhad

Document Type : Scientific-Research

Authors

ali yousofi ¹

Mohammad Mahdi Vaez Mousavi ²

Sogand Sadidi ²

Mahdieh Madani ³

¹ Professor in social sciences, Ferdowsi University of Mashhad, Mashhad, Iran,

² Master of Social Research at Ferdowsi University of Mashhad, Mashhad, Iran

³ PhD Candidate in Health and Social Health, University of Rehabilitation Sciences and Social Health

https://doi.org/10.22067/jgusd.2024.82053.1313

Abstract

Abstract
Parks and public gardens as a form of public space and widely used leisure areas, provide a novel space for the representation of religion in the cities of Iran. In this regard, we analyze the religious Icons and elements presented in the parks and public gardens of Mashhad City (a city with the most religious origins) by a qualitative approach. The findings indicate the realization and embodiment of religion in four distinct categories: "Jurisprudence", "Identity", "Worship" and "Ethics"; the last category has the least emphasis and importance in terms of representation. Under the category of “Jurisprudence”, there are icons that warn and advise the jurisprudential and Shariah standards in the form of two threatening (hard) and persuasive (soft) tones directed at gender (with emphasis on women's dress code and their particular separated spaces) and pets (with emphasis on banning dog’s presence in the park). The “Identity” category refers to Icons that connect two local (Mashhadi-Khorasani) and national identities to religion. In this meaning, religion is realized by emphasizing the images related to Imam Reza's shrine and Islamic luminaries, warriors, and scholars. The “Worship” category realizes the concept of servitude and adoration in two ritualistic and mystical meanings. Finally, “Ethics” represents ethical values with religious references. The representation of these four concepts, types, or categories of religion in the leisure space of Mashhad, can be seen as an example of the presence and influence of political power in the public space, a form of space politics by the current established power.

Keywords: Religious Representation, Public Space, Recreational Space, Urban Parks, Mashhad.


Extended abstract
1.Introduction
Public and recreational urban spaces are among the most important arenas for social interaction, cultural reproduction, and the manifestation of dominant social values. Urban parks, due to their extensive use by citizens, play a significant role in everyday life and provide a suitable setting for the representation of cultural and religious symbols and values. As Iran’s most important pilgrimage city, Mashhad offers a unique context for examining how religion is represented in public spaces. Given the role of governmental and municipal institutions in shaping urban environments and promoting cultural policies, investigating the manifestation of religion in recreational spaces can contribute to a deeper understanding of the relationship between religion, power, and space. Therefore, this study aimed to identify and analyze religious signs and symbols in Mashhad’s public parks and to extract the major themes through which religion is represented in these spaces.

2. Method
This study employed a qualitative research design based on qualitative content analysis. The research focused on religious signs, symbols, and spatial elements present in public parks in Mashhad. Eight prominent parks, including Mellat, Koohsangi, Chehel Bazeh, Emam, Behesht (Golshour), Golha, Kowsar, and Koye Daneshgah, were selected according to their size, popularity, geographical distribution, and level of public use. Data were collected through field observations and photographic documentation during 2022–2023. A total of 82 unique religious signs were identified. Data analysis followed three stages: open coding, axial coding, and selective coding. Religious signs were first described in detail, then categorized according to shared meanings and themes. Religious indicators were defined as signs directly referring to Islamic concepts, values, personalities, or symbols. The identified signs were further classified into three categories: three-dimensional structures, special places, and textual structures.

3.Results
The findings revealed that religion is represented in Mashhad’s parks through three major forms of signs: three-dimensional structures, special places, and textual structures. Content analysis identified four main thematic categories: jurisprudential religion, identity-based religion, worship-oriented religion, and ethical religion. The jurisprudential category included signs emphasizing Islamic regulations such as hijab, gender segregation, and restrictions on pets. These messages were conveyed through either disciplinary or persuasive approaches. The identity category consisted of symbols related to Imam Reza’s Holy Shrine, war martyrs, Islamic scholars, and religious figures, promoting both local and national religious identities. Worship-oriented representations appeared through mosques, prayer rooms, qibla signs, announcements of religious ceremonies, and spiritual references to God. Ethical religion included signs encouraging values such as kindness, modesty, dignity, and respect through references to Islamic teachings and traditions. Identity-based and worship-oriented themes were the most visible forms of religious representation, whereas ethical themes were comparatively limited.




4. Discussion and Conclusion
The findings indicate that religious representation in Mashhad’s recreational public spaces extends beyond worship and includes identity, jurisprudential, and ethical dimensions. The strong presence of identity-related symbols reflects an effort to connect religion with local, provincial, and national identities.
Likewise, the emphasis on religious regulations demonstrates the influence of cultural governance and official institutions in shaping public space. In contrast, ethical themes receive less attention despite their broader social appeal. Overall, the study suggests that urban parks in Mashhad function not only as recreational environments but also as spaces for reproducing and communicating religious meanings and values. Considering the diverse social groups that use these spaces, greater emphasis on ethical and universally shared values could enhance social inclusion, strengthen citizens’ sense of belonging, and better support the primary recreational function of public parks.

Keywords

Religious Representation

Public Space

Recreational Space

Urban Parks

Mashhad

---

References

1.      اسلامی، ر.، و ذکایی، م. (۱۳۹۹). بازنمایی رسانه‌ای مناسک زیارت اربعین در ایران؛ سال‌های ۱۳۹۲ تا ۱۳۹۶. تحقیقات فرهنگی ایران، (۵۰)، ۱–۳۶.

2.      باقری، ح.، و حمزه‌نژاد، م. (۱۳۹۴). ارتقای هویت ورودی ایستگاه‌های متروی شهر تهران با بهره‌گیری از نشانه‌شناسی فرهنگی. هویت شهر، ۹، ۹–۲۲.

3.      بشیریه، ح.( ۱۳۸۲). جامعه‌شناسی سیاسی. تهران: نشر نی.

4.      تانکیس. (۱۳۹۴). فضا، شهر و نظریه‌های اجتماعی: مناسبات اجتماعی و شکل‌های شهری. تهران: مؤسسه چاپ و انتشارات دانشگاه تهران.

5.      حسنی میان‌رودی، ن.، ماجدی، ح.، سعیده زرآبادی، ز.، و زیاری، ی. (۱۳۹۸). بررسی تطبیقی میزان خاطره‌انگیزی فضاهای شهری با استفاده از الگوهای نشانه‌شناختی؛ مورد مطالعاتی: میدان‌های آزادی و حسن‌آباد. معماری و شهرسازی آرمان‌شهر، ۱۲، ۲۹.

6.      حسینی، ع.، و صابری، ع. (۱۴۰۲). تحلیل نقش فضاهای عمومی در ارتقای سرزندگی محلات شهری (مورد مطالعه: محله بنسنجان شهر یاسوج). جغرافیا و توسعه فضای شهری، 1۰ (1)، ۱۷۵–۱۹۸.

7.      خاک‌زند، م.، و قربان‌زاده، د. (۱۳۹۵). نگاهی پدیدارشناسانه به طراحی مناظر مقدس شهری. پژوهش‌های منظر شهر،  ۳(۵).

8.      ذاکری، ع. (۱۳۹۹). در نسبت امر قدسی و اخلاق در جامعه پساانقلابی؛ قدسیِ تقدس‌زدایی‌شده. فصلنامه انجمن ایرانی مطالعات فرهنگی و ارتباطات، ۱۶(۸)، 108-82.

9.      ژلنیتس، آ. (۱۳۹۵). فضا و نظریه اجتماعی (آ. ترکمه، مترجم). تهران: انتشارات علمی و فرهنگی.

10.  شریعتی، س.، و ذاکری، آ. (۱۳۹۴). موقعیت دین در جامعه ایران: قدسیِ تقدس‌زدایی‌شده. در گزارش وضعیت اجتماعی کشور. تهران: پژوهشکده مطالعات اجتماعی و فرهنگی وزارت علوم.

11.  شریعتی، س.، و سروش‌فر، ز. (۱۳۹۶). بررسی سیاست زمانی حاکم بر تقویم ایران در سال‌های پس از انقلاب اسلامی. مطالعات و تحقیقات اجتماعی در ایران، ۶(۱)، ۶۷–۸۹.

12.  فلیک، ا. (۱۳۹۴). درآمدی بر تحقیق کیفی. تهران: نشر نی.

13.  فولادیان، م.، واعظ‌موسوی، س.، و عرفانیان خدیوی، ن. (۱۴۰۰). صد سال سوگ و سرور: بازنمایی آیین‌های دینی سوگوارانه و شادمانه در مطبوعات سده اخیر تهران (۱۳۰۰–۱۳۹۹). تهران: نشر شهر.

14.  کامران، ا. (۱۳۸۶). نشانه‌شناسی تبلیغات شهری در ایران (با تأکید بر بیلبوردهای سطح شهر تهران). مطالعات فرهنگی و ارتباطات، 3(۸).

15.  کامران، ا. (۱۳۹۲). نشانه‌های بارتی؛ به‌کارگیری رهیافت نشانه‌شناسی بارت در تحلیل عکس. سوره اندیشه، (۶۸–۶۹)، ۲۳۴–۲۳۸.

16.  لشگری‌تفرشی، ا.، رضایی، م.، و کاویان‌پور، گ. (۱۳۹۶). تبیین نظری کارکردهای قدرت سیاسی در فضای شهری. فصلنامه تحقیقات جغرافیایی، ۳۲(۲)، ۵۲–۶۶.

17.  منفرد، ن.، حق‌بین، ف.، و ساسانی، ف. (۱۳۹۷). معناپردازی رنگ در آگهی‌نماهای بهار فاطمی شهر تهران. پژوهش‌های زبان‌شناسی تطبیقی، ۸(۱۶)، ۲۰–۲۱.

18.  همتی، ش. ا.، بمانیان، م.، و کاملی، م. (۱۳۹۶). جایگاه ذکر در طراحی عناصر زیباسازی شهری؛ نمونه موردی: شهر قم. مدیریت شهری، ۱۶(۳)، پیاپی (۴۸).

19.  خبرگزاری دانشجو. (۱۳۹۸). آیت‌الله علم‌الهدی: دشمنان مشهد را دهکده‌ای تصور می‌کنند که من کدخدای آن هستم / با موسیقی مشکلی ندارم ولی کنسرت موسیقی نیست. بازیابی‌شده از:.https://snn.ir/fa/news/810502

20.  خبرگزاری صدا و سیما. (۱۳۹۷، ۲ مرداد). تولیت آستان قدس رضوی: سالانه ۲۸ میلیون نفر زائر حرم علی بن موسی‌الرضا (ع) هستند. بازیابی‌شده از:  https://www.iribnews.ir/009AOG

21.  خبرگزاری مهر. (۱۳۹۴، ۵ خرداد). مشهد مقدس سالانه میزبان ۲۵ میلیون زائر و گردشگر است. بازیابی‌شده از:  https://mehrnews.com/xvv68

22.  دنیای اقتصاد. (۱۴۰۱). علم‌الهدی: مشهد گردشگر و شهروند ندارد، زائر و مجاور دارد. بازیابی‌شده از: https://donya-e-eqtesad.com/fa/tiny/news-3900173

23.  شهرآرا نیوز. (۱۴۰۱، ۱۸ خرداد). مشهد سالانه میزبان سی میلیون زائر است. بازیابی‌شده از: https://shrr.ir/000T3p

24.  همشهری آنلاین. (۱۳۹۵). مخالفت آیت‌الله علم‌الهدی با کنسرت و گردشگری در مشهد؛ اینجا شهر عیاشی نیست. بازیابی‌شده از:  https://hamshahrionline.ir/x4VQQ

25.   Abrahamian, E. (2017). A history of modern Iran. Cambridge: Cambridge University Press.

26.   Adami, E. (2020). Shaping public spaces from below: The vernacular semiotics of Leeds Kirkgate Market. Social Semiotics, 30(1), 89–113.

27.   Alexander, J. C. (2006). Global civil society. Theory, Culture & Society, 23(2–3), 521–524.

28.   Bartmański, D., & Alexander, J. C. (2012). Introduction: Materiality and meaning in social life: Toward an iconic turn in cultural sociology. In J. C. Alexander, D. Bartmański, & B. Giesen (Eds.), Iconic power: Materiality and meaning in social life (pp. 1–12). New York, NY: Palgrave Macmillan.

29.   Conforti, Y. (2012). Zionist awareness of the Jewish past: Inventing tradition or renewing the ethnic past? Studies in Ethnicity and Nationalism, 12(1), 125–145.

30.   Eshaghi, P. (2015). To capture a cherished past: Pilgrimage photography at Imam Riza’s shrine, Iran. Middle East Journal of Culture and Communication, 8(2–3), 282–306.

31.   Gilbert, G. (2015). Rightist ritual, memory and identity commemoration in late imperial Russia. Revolutionary Russia, 28(1), 22–47.

32.   Goonewardena, K., Kipfer, S., Milgrom, R., & Schmid, C. (Eds.). (2008). Space, difference, everyday life: Reading Henri Lefebvre. New York, NY: Routledge.

33.   Habermas, J. (1991). The structural transformation of the public sphere: An inquiry into a category of bourgeois society (T. Burger, Trans.). Cambridge, MA: MIT Press.

34.   Hooglund, E., & Royce, W. (1985). The Shi'i clergy of Iran and the conception of an Islamic state. State, Culture, and Society, 1(3), 102–117.

35.   Hobsbawm, E., & Ranger, T. (Eds.). (2000). The invention of tradition. Cambridge: Cambridge University Press.

36.   Jeon, H. Y., & Jeon, J. Y. (2012). A comparative study of branding cities through semiotic analyses of the official websites of Seoul, Tokyo and Beijing. Culture of communication / Communication of culture, 975-997. ISBN: 978-84-9749-522-6

37.   Kapralski, S. (2012). Symbols and rituals in the mobilisation of the Romani national ideal. Studies in Ethnicity and Nationalism, 12(1), 33–51.

38.   Khalaji, M. (2011). Iran's regime of religion. Journal of International Affairs, 64(2), 131–147.

39.   Knott, K., Krech, V., & Meyer, B. (2016). Iconic religion in urban space. Material Religion, 12(2), 123–136.

40.   Krzyżanowska, N. (2016). The discourse of counter-monuments: Semiotics of material commemoration in contemporary urban spaces. Social Semiotics, 26(5), 465–485.

41.   Misztal, B. A. (2003). Theories of social remembering. Maidenhead, England: Open University Press.

42.   Schreier, M. (2012). Qualitative content analysis in practice. London, England: Sage Publications.

43.   Smith, A. D. (2003). Chosen peoples: Sacred sources of national identity. New York, NY: Oxford University Press.

44.   Tjaden, J. (2012). The (re-)construction of ‘national identity’ through selective memory and mass ritual discourse: The Chilean centenary, 1910. Studies in Ethnicity and Nationalism, 12(1), 52–73.

Yao, Y., & Zhuo, Y. (2018). A multimodal discourse analysis of the promotional video of Hangzhou. English Language Teaching, 11(10), 121–131.