1. ازندریانی، ع. ا.، و شیرزاد نظرلو، ز. (1397). جایگاه حقوق معلولین در حوزه حقوق شهری. فصلنامه مطالعات راهبردی سیاستگذاری عمومی، 8(26).
2. باصولی، م. (1399). منظر شهری دوستدار معلول: رویکرد منظرین در محیط مقصد گردشگری. مجله منظر، 12(52)، 27–8.
3. بزی، خ. ر.، کیانی، ا.، و افراسیابیراد، م. ص. (1389). ارزیابی ترافیک شهری و نیازهای معلولان و جانبازان با استفاده از مدل تصمیمگیری (TOPSIS) مطالعه موردی: شهر شیراز. پژوهش و برنامهریزی شهری، 1(3)، 103–13.
4. تقوایی، م.، و پیرالو، ح. (1402). تحلیل شاخصهای مدیریتی مؤثر بر توسعه محلات شهری (مطالعه موردی: شهر کنگان). مجله جغرافیا و توسعه فضایی. 1(12)، 182-159.
5. جلیلی صدرآباد، س.، شیعه، ا.، نوروزی پورفیروز، م.، مینوسپهر، م.، و بیات، ر. (1400). بررسی میزان مناسب بودن فضای شهری برای حضور افراد کمتوان و ناتوان (نمونه مطالعاتی: خیابان انقلاب اسلامی تهران). فصلنامه اقتصاد و برنامهریزی شهری، 2(3)، 186–169.
6. دستیار، و.، و محمدی، ا. (1397). سنجش توانمندسازی معلولین جسمی (معلولین جسمی-حرکتی، احشایی و حسی) و عوامل مرتبط با آن. توانبخشی، 19(4)، 368–354.
7. رضایی، م. ر.، و حجفروش، ش. (1399). ارزیابی مطلوبیت طراحی فضاهای مسکونی برای معلولان جسمی-حرکتی با رویکرد شهر دوستدار معلولان (مطالعه موردی: شهر یزد). پژوهشهای جغرافیای انسانی، 52(4)، 1452–1433.
8. سجادیان، م.، فیروزی، م. ع.، و احمدپور، ا. (1401). واکاوی شهر هوشمند آینده اهواز از منظر کلانمؤلفههای شکلگیری. فصلنامه آیندهپژوهی شهری، 2(2)، 35–18.
9. سلامی، ش.، و مظهری، م. (1401). حق بر سلامت معلولان در حوزه حقوق شهری. دانشنامههای حقوقی، 5(15)، 131–111.
10. صادقی فسایی، س.، و فاطمینیا، م. ع. (1393). معلولیت؛ نیمه پنهان جامعه. رفاه اجتماعی، 15(58)، 192–157.
11. عنابستانی، ز.، سرور، ر.، و مهدوی حاجیلویی، م. (1395). بررسی عوامل مؤثر بر تحولات بازار زمین و مسکن شهری. اقتصاد و مدیریت شهری، 4(14)، 38–19.
12. غلامی، ن.، امیر فخریان، م.، و اسدی، ر. (1400). تحلیل رویکردهای حاکم بر مدیریت شهری مشهد درباره توانیابان و معلولان شهری. پژوهشهای جغرافیای برنامهریزی شهری، 9(4)، 1197–1175.
13. لطیفیان، م.، بنیاسد، ا.، و کمالی، م. (1399). بررسی ابعاد اجتماعی معلولیت: یک مرور نظاممند. پژوهشهای مددکاری اجتماعی، 7(26)، 101–53.
14. مقامی، ا.، و امیرشاکرمی، م. س. (1397). حق تفریح و فراغت معلولین در پرتو اسناد بینالمللی. مطالعات حقوقی دانشگاه شیراز، 10(1)، 344–305.
15. محمدی، ج.، محمدی، ع. ر.، غفاری گیلانده، ع.، و یزدانی، م. ح. (1400). سنجش تأثیرپذیری شهر از نماگرهای شهر هوشمند (مطالعه موردی: شهر زنجان). پژوهشهای جغرافیای انسانی، 53(2)، 543–521.
16. سازمان بهزیستی کشور. (1403). بازیابی از:https://www.behzisti.ir/
17. مرکز آمار ایران. (1403). بازیابی از:https://amar.org.ir/
18. de Oliveira Neto, J. S. (2018). Inclusive Smart Cities: theory and tools to improve the experience of people with disabilities in urban spaces (Doctoral dissertation, Université Paris Saclay (COmUE); Universidade de São Paulo (Brésil)).
19. Gong, W., & Lyu, H. (2017). Sustainable city indexing: Towards the creation of an assessment framework for inclusive and sustainable urban-industrial development. UNIDO.
20. Harrison, J. (2012). Life after regions? The evolution of city-regionalism in England. Regional Studies, 46, 1243–1259.
21. Lindfield, M., & Steinberg, F. (2011). Inclusive cities. Asian Development Bank.
22. Lupton, R., Rafferty, A., & Hughes, C. (2016). Inclusive growth: Opportunities and challenges for Greater Manchester.Manchester: Research Explorer the University of Manchester.
23. McGranahan, G., Schensul, D., & Singh, G. (2016). Inclusive urbanization. Environment and Urbanization, 28(1), 13–34.
24. Ranieri, R., & Ramos, R. A. (2013). After all, what is inclusive growth?. https://ideas.repec.org/p/ipc/oparab/188.html.
25. Rattray, N. A. (2013). Contesting urban space and disability in Highland Ecuador. City & Society, 25(1), 25–46.
26. Salha, R. A., Jawabrah, M. Q., Badawy, U. I., Jarada, A., & Alastal, A. I. (2020). Towards a smart, sustainable, accessible and inclusive city for persons with disability. Journal of Geographic Information Systems, 12, 348–371.
27. Serageldin, M. (2019). Preserving the historic urban fabric in a context of fast-paced change. Historic Cities: Issues in Urban Conservation, 8, 175–184.
28. Shah, P., Hamilton, E., Armendaris, F., & Lee, H. (2015). World-inclusive cities approach paper. World Bank.
30. Taylor, J. L., et al. (2020). Pain in low-income older women with disabilities. Journal of Women & Aging, 32(4), 402–423.
32. Wang, Y. X., et al. (2019). The mediating role of inclusive leadership. Journal of Nursing Management, 27(4), 688–696.
33. World Tourism Organization. (2016). Tourism for all: Promoting universal accessibility. Madrid.
34. Yigitcanlar, T., & Lee, S. H. (2014). Korean ubiquitous‑eco‑city. Technological Forecasting and Social Change, 89, 100–114.
35. Yigitcanlar, T., Dur, F., & Dizdaroglu, D. (2015). Towards prosperous sustainable cities. Habitat International, 45, 36–46.
36. Yoo, S. J., Min, K. J., Jeong, S. H., & Shin, D. B. (2016). Inter‑ministerial collaboration to utilize CCTV video service operated by the U-City Center of South Korea. Spatial Information Research, 24(4), 389–400.