Geography and Urban Space Development

Analysis of Indicators of Social Justice and Access to Urban Services (Case Study: Region 1, Kermanshah City)

Document Type : Original Article

Authors

Saeed Maleki 1
Sareh Rezae Ashaqvandi 2

1 Professor in Geography and Urban Planning, Faculty of Literature and Humanities, Shahid Chamran University of Ahvaz, Ahvaz, Iran

2 PhD Candidate in Geography and Urban Planning, Faculty of Planning and Environmental Sciences, Tabriz University, Tabriz, Iran

https://doi.org/10.22067/jgusd.2022.71582.1078
Abstract
Conducting urban studies from social justice perspective has been recognized as one of the most important approaches in recent years. In this approach, various indicators such as the level of access to urban services is considered as the one of the most important indicators in studying social justice. Planning on urban services without considering social justice means that the equality of all society and fair allocation of urban services for everyone will not be accomplished. The aim of this study was to analyze the indicators of social justice and access to urban facilities and services in Region 1 of Kermanshah city. The importance of the injustice in Kermanshah, especially region 1, is related of domination of unfair allocation of facilities and services. The opinions of 42 experts, university professors, and researchers at research centers were considered. For testing the hypothesis, structural equation modeling technique was used by LISREL software. The results obtained from the path analysis showed that the three indices of difference (0.93), freedom (0.84) and equal opportunity (0.78) have the highest coefficient among the criteria and have the greatest impact on the realization of social justice and fair distribution of municipal services. In general, the independent variable of social justice with a path coefficient of 0.78 has a significant direct impact on the implementation of fair distribution of urban services. Also, regarding implementing the model in the second order, the criteria of equal opportunity, freedom and difference have the greatest positive impact on the fair distribution of urban services with the coefficients of 0.89, 0.88 and 0.80 .respectively. The results showed that the indicators of social justice have a positive and significant impact on the proper distribution of urban services in regions 1 of Kermanshah city.
 
 

Keywords

Social Justice
Urban Service
Structural Equation Modeling
Kermanshah City
  1. احدنژادروشتی، م.، موسوی،م.ن.، محمدی، ح.، و ویسیان، م. (1395). بررسی و تحلیل عدالت اجتماعی در برخورداری از خدمات شهری (مورد مطالعه: دسترسی به خدمات آموزشی مقطع راهنمایی شهر میاندوآب). مجلّة جغرافیا و توسعة فضای شهری، 3(1)، 51-33.
  2. اسمعیل پور، ن.، و شکیبامنش، م. (1398). تحلیل نابرابری فضایی در برخورداری از کاربری های خدمات شهری؛ نمونة موردی: شهر یزد. فصلنامه علمی برنامه ریزی فضایی (جغرافیا)، 9(2)، 88-71.
  3. اطهاری، ک. ( 1381 ). عدالت در فضا. مجله هفت شهر، 9 و 10، 33-25.
  4. امانپور، س.، حسینی شه­پریان، ن.، و ملکی، س. (1396). بررسی و تحلیل پراکنش خدمات شهری با رویکرد عدالت فضایی در کلانشهر اهواز (با استفاده از تکنیک ادغام). فصلنامه برنامه­ریزی منطقه­ای، 7(25)، 68-55.
  5. بابایی، ا. (1392). تحلیل عدالت فضایی و توسعه شهری در ارائه خدمات شهری در مناطق شهرداری تبریز. پایان نامه کارشناسی ارشد، تبریز: دانشگاه تبریز.
  6. بزی، خ.ر.، صیادسالار، ی.، و معمری، ا. ( 1398 ). مانیتورینگ و ردیابی نابرابری خدمات و امکانات درون شهری با رویکرد عدالت فضایی (مطالعة موردی: شهر گرگان). دوفصلنامة جغرافیای اجتماعی شهری، 6(1)، 42-29.
  7. پور محمدی، م. (1386). برنامه ریزی کاربری اراضی شهری. تهران: سمت.
  8. حاتمی نژاد، ح.، کلانتری خلیل آباد، ح.، علیخانی، ه.، ترشیزی، م.، و باجلال، ر. (1399). تحلیل عدالت اجتماعی با تأکید بر توزیع فضایی کاربری های شهری و میزان رضایت شهروندان در منطقه یک کلان شهر مشهد. مطالعات طراحی شهری و پژوهش‌های شهری. 3(10)، 14-1.
  9. حسینی شه­پریان، ن. (1394). تحلیلی بر عدالت فضایی با تأکید بر خدمات عمومی شهری در مناطق شهر اهواز. پایان نامه کارشناسی ارشد، اهواز: دانشگاه شهید چمران اهواز.
  10. حسینی، م. (1399). تحلیلی بر تحقق پذیریعدالت اجتماعی در نواحی شهری با رویکرد حق به شهر، نمونه موردی: منطقه10 شهر تهران. پایان نامه کارشناسی ارشد، نوشهر: موسسه آموزش عالی کمال الملک.
  11. حکیمی، ه.، الهامی، ن.، و پورحسینی، م. (1397). ارزیابی و رتبه­بندی توزیع خدمات شهری در سکونتگاههای غیررسمی مطالعه موردی: کلانشهر تبریز. فصلنامه شهر پایدار. 1(4)، 71-57.
  12. حیدری، ج. (1395). تحلیل توزیع فضایی کاربریهای خدمات عمومی شهری در نواحی شهر بوشهر. فصلنامه جغرافیا و توسعة ناحیه­ای. 14(2)، 153-129.
  13. دورقی، ا. (1397). عدالت اجتماعی و شهر: تحلیلی بر نابرابری‌های محله‌ای (مطالعه موردی: شهر شادگان فلاحیه). پایان نامه کارشناسی ارشد، اهواز: دانشگاه پیام نور استان خوزستان، مرکز پیام نور اهواز.
  14. زاهدی یگانه، ا.، شمس، م.، ملک حسینی، ع.، و بهارلو، ا.(1398). تحلیل توزیع فضایی خدمات شهری با تأکید بر مدل­های برنامه ریزی شهری (نمونه موردی: شهر تهران). فصلنامه جغرافیا (برنامه ریزی منطقه­ای)، 9(2)، 20-7.
  15. زیاری، ک.، مهدیان بهنمیری ،م.، و مهدی،ع. (1392) بررسی و سنجش عدالت فضایی بهره مندی از خدمات عمومی شهری بر اساس توزیع جمعیت و قابلیت دسترسی در شهر بابلسر. نشریه­ی تحقیقات کاربردی علوم جغرافیایی، 13(28)، 217-241.
  16. شیخ‌‌علی پور، ب.، عبدالهی، ع، ا.، و پورخسروانی، م.‌ (1398). بررسی توزیع خدمات شهری در راستای عدالت فضایی (مطالعۀ موردی: مناطق چهارگانۀ شهر کرمان). جغرافیا و آمایش شهری منطقه ای» ، (31)، 34-15.
  17. صادقیان، م. (1394). تحلیلی بر پراکنش جمعیت و خدمات شهری با تأکید بر رویکرد عدالت اجتماعی مطالعه موردی: هادی شهر. پایان نامه کارشناسی ارشد، تبریز: دانشگاه تبریز.
  18. طهماسبی­زاده، ف.، و خادم الحسینی، ا. (1397). تحلیل فضایی عدالت اجتماعی در مناطق شهری (مطالعه موردی مناطق شهر اصفهان). فصلنامه جغرافیا و مطالعات محیطی، 7(26)، 28-17.
  19. عزیزی دانالو ، س.، و مجتبی­زاده خانقاهی، ح. (1399)، ارائه مدل توزیع عادلانه خدمات شهری مبتنی بر عدالت اجتماعی مطالعه موردی: منطقه 11 شهر تهران. فصلنامه شهر پایدار، 3(4)، 90-75.
  20. مرکز آمار ایران (1395). سرشماری های نفوس و مسکن استان کرمانشاه. تهران: مرکز آمار ایران.
  21. مشفقی­فر، ش.، عزت پناه، ب.، و موسوی، م.ن. (1400). ارزیابی خدمات شهری در مناطق ده‌گانه کلان‌شهر تبریز. جغرافیا و مطالعات محیطی، 10(1)، 79-98.
  22. میرزایی، ج.، پیوسته­گر، ی.، و کلانتری خلیل­آباد، ح. (1398). سنجش و ارزیابی تحقق­پذیری فضایی خدمات شهری، مناطق نه­گانه شهر شیراز. دوفصلنامة جغرافیای اجتماعی شهری، 6(2)، 167-145.
  23. نصیری هنده خالده، ا. (1397). تحلیل نابرابری های فضایی توزیع خدمات شهری با رویکرد عدالت فضایی با استفاده از مدل ویکور. مطالعه موردی: شهر قزوین. مجله آمایش جغرافیایی فضا، 8(28)، 153-133.
  24. هوشیار، ح.، و رمضان تاش دهگرجی، ح. (1399). اولویت بندی نواحی شهر مهاباد به لحاظ مؤلفه های خدمات شهری با تأکید بر عدالت. مطالعات توسعه پایدار شهری و منطقه­ای، 1(2)، 94-83.

 

  1. Bowen, W. M. (2001). Environmental justice through research-based decision making. USA: Geland Publishing.
  2. Boyne, G & Martin A. (2002) Powell territorial justice spatial justice and local government finance. University of Hertfordshire & University of Glamorgan.
  3. Brueckner, J.K. & Largey, A.G. (2008) Social interaction and urban sprawl. Journal of Urban Economics, 64(1), 18-34.
  4. Dai, J. (2016) An experimental research on the equalization of basic public services in Huizhou City. Open Journal of Social Sciences, 4(4), 167-173.
  5. Gray, R. (2002). The social accounting project and accounting organization and society privileging engagement, imaging new accounting. the centre for social and environmental accounting research. University of Glasgow.
  6. Greer, J.R. (2002). Equity in the Spatial Distribution of Municipal Services: How to Operationalize the Concepts and Institutionalize a Program. Dallas: University of Texas.
  7. Jao, J. (2011). Spatial analysis on urban public service facilities of Guangzhou City during the economy system transformation. Geographical Research, 30(3), China, 424- 436.
  8. Lawrence, W.C., Lai, K.W., Chau, P., & Alvin, C.W. (2018) Urban renewal and redevelopment: Social justice and property rights with reference to Hong Kong's constitutional capitalism. Cities,74, 240-248.
  9. Myrvang Brown, K., Flemsæter, F., & Rønningen, K. (2019) More-than human geographies of property: Moving towards spatial justice with response-ability. Geoforum Journal, 99, 54-62.
  10. Runciman, W.G. (1966). Relative Deprivation and Social Justice: A Study of Attitudes to Social Inequality in Twentieth Century Britain. London: Gregg Revivals.
  11. Wan, C. (2011). A comparative analysis of victor and saw. Belgrade: Faculty of civil engineering.
  12. Wang, Y., & Zhang, A.X. (2012). Dynamic Modeling approach to simulating socioeconomic effects on Lsndscape changes. Ecological modellini, 140(1-2), 141-162.
  13. XU, C., Liu, m., An, S., Chen, J., & Yan, P. (2013). Assessing the impact urbanization on regional net primary productivity in Jiangyin County, China. Journal of Environmental Management, 85(3), 597-606.
Send comment about this article
Enter Name.
Enter a valid email address.
Enter a vaid affiliation.
Enter comments (At leaset 10 words)
CAPTCHA Image
Enter Security Code Correctly.

  • Receive Date 18 November 2021
  • Revise Date 16 February 2022
  • Accept Date 08 March 2022

Home

Submit Manuscript

Contact Us

Cooperation with the association